RSS
piątek, 20 kwietnia 2012
klimatyzacja rynek

Rynek klimatyzatorów typu split rozwija się bardzo dynamicznie. Przodujące firmy nieomal co miesiąc wprowadzają nowe lub udoskonalone poprzednie rozwiązania. W niniejszym artykule przyjrzymy się kilku najnowszym propozycjom jakie w ostatnim czasie pojawiły się na rynku klimatyzacji.

Jednostki wewnętrzne
Redukcja hałasu
W celu zmniejszenia obciążenia akustycznego obsługiwanych pomieszczeń wiele prac zmierza do redukcji hałasu emitowanego przez urządzenia klimatyzacyjnych. Ponad rok temu większość producentów wprowadziła zaokrąglone krawędzie żaluzji powietrza nawiewanego (rys. 1), co znacznie zmniejszyło turbulencję i zredukowało hałas.

Bardzo duży nacisk kładziony jest również na cichą pracę wentylatora. Niektórzy producenci wprowadzają dodatkowy, niski bieg wentylatora (dający przepływ powietrza 3-4 m3/h). Innym zabiegiem w przypadku urządzeń klimatyzacja kanałowych jest wykonanie w specjalnej, masywniejszej obudowie przez co jednostki zastosowane w pomieszczeniach hotelowych są mniej uciążliwe.

Nawiew powietrza
Od zeszłego roku mamy do dyspozycji jednostkę wewnętrzną z obwodowym nawiewem powietrza (rys. 3). Zwiększa to znacznie komfort w pomieszczeniu ze względu na powiększenie efektywnej powierzchni wypływu i jednocześnie zmniejszenie prędkości nawiewanego powietrza. Pozwala również doprowadzić powietrze do większej przestrzeni.

W przypadku jednostek przypodłogowych wielu producentów klimatyzacji zwróciło uwagę na zdalne sterowanie kierunkiem nawiewu oraz na możliwość nawiewu pionowego (rys. 5).

Ciekawe rozwiązanie proponuje Mitsubishi Electric. Czujnik zwany i-see (ang. „widzę”), reagując na obszary o podwyższonej temperaturze w pomieszczeniu tam właśnie kieruje strumień ochłodzonego powietrza. Czujnik „i-see sensor” obraca się powoli z 5 sekundowymi przerwami niezbędnymi do prawidłowego pomiaru temperatury na całej powierzchni podłogi. W ten sposób zapobiega się nierównomierności rozkładu temperatury z klimatyzacji w pomieszczeniu. 

niedziela, 05 lutego 2012
unia a klimatyzacja
 Lata bieżące i najbliższe oznaczają dla krajów Unii Europejskiej wejście w nowy etap wzajemnych stosunków i współpracy. Likwidacja barier narodowych ma doprowadzić do całkowitej swobody przepływu ludzi, dóbr, usług i kapitału przez rynek. Rynek europejski obejmujący ponad 320 milionów mieszkańców staje się faktem. Powstały w wyniku połączenia organizm gospodarczy ma szanse stawiać czoła rynkom amerykańskiemu i japońskiemu. Wewnątrz Wspólnoty znosi się kontrolę paszportową i celną. Zbliżeniu ulega ustawodawstwo dotyczące importu. Wyrób przewidziany do sprzedaży w dowolnym kraju UE ma być dopuszczony do zbytu w obszarze całego Wspólnego Rynku. Program usunięcia barier ograniczających swobodne świadczenie usług odnosi się zarówno do usług tradycyjnych (transport, bankowość), jak i dziedzin związanych ze stosowaniem najnowszych technologii komputerowych i techniki przesyłania informacji. Usunięcie przeszkód w swobodnym przepływie towarów, usług, osób i kapitałów ma być osiągnięte przede wszystkim w wyniku m.in. intensywnej działalności normalizacyjnej. 
   Jeżeli Polska nie dostosowałaby wcześniej przepisów prawno-technicznych do tej nowej sytuacji w Europie, wyroby polskie zostałyby wyeliminowane z rynków Unii Europejskiej. Obecna sytuacja w Polsce zmusza również z innych względów do przeprowadzenia zmian w gospodarce. Pociąga to za sobą nie tylko potrzebę zmiany podstawowych aktów prawnych, lecz także przepisów normalizacyjnych, które służą jako narzędzie do osiągnięcia założonych celów gospodarczych. 

   Dla realizacji tych zadań utworzony został w 1961 r. Europejski Komitet Normalizacyjny CEN łącznie z Europejskim Komitetem Normalizacji Elektrotechnicznej CENELEC z siedzibą w Brukseli przy Unii Europejskiej oraz EFTA Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu. Obecnie w skład UE wchodzi 27 państw: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Wielka Brytania, Włochy, Czechy, Słowacja, Malta, Słowenia, Polska,Litwa, Łotwa, Estonia, Bułgaria, Rumunia, Węgry. Ma być utworzona strefa wolnego handlu na artykuły przemysłowe, ryby i przetworzone artykuły rolne. Wynikiem prac normalizacyjnych wymienionych organizacji europejskich CEN i CENELEC są: 
   Normy Europejskie EN - wymagające obligatoryjnego wprowadzenia do norm krajowych; 
   Dokumenty harmonizujące HD - wymagające wprowadzenia na szczeblu krajowym w postaci normy albo też ogłoszenia publicznego dokumentu z podaniem jego numeru i tytułu; 
   Projekty Norm Europejskich ENV - są ustalone na trzy lata, do fakultatywnego stosowania, m.in. w dziedzinach techniki o wysokim stopniu innowacyjności; 
   Raporty CR - są publikacjami o charakterze informacyjnym. 
   Oprócz norm i dokumentów normalizujących w UE opracowywuje się również tzw. Dyrektywy - są to przepisy prawne Wspólnoty obligatoryjnie wprowadzane do krajowych przepisów prawnych. Dotyczą głównie zagadnień bezpieczeństwa pracy, ochrony zdrowia i środowiska. Wprowadzanie Norm Europejskich EN odbywa się poprzez nadanie im charakteru norm krajowych, w formie identycznego tekstu lub akceptacji całkowicie zgodnej merytorycznie i przez jednoczesne wycofanie wszelkich norm niezgodnych z wprowadzonym dokumentem. 
   Harmonizowanie norm międzynarodowych jest uznane za osiągnięte, gdy produkt wytworzony zgodnie z normą narodową kraju członkowskiego może być uznany bez modyfikacji za zgodny z normami narodowymi innych krajów członkowskich i odwrotnie. W praktyce występują żądania różnic utrudniające faktyczną harmonizację. Nazywane są one odstępstwami. Specjalne warunki narodowe nie są traktowane jako odstępstwa. W związku z tym postanowienia Norm Europejskich i Dokumentów Harmonizujących powinny być formułowane tak, aby nie trzeba było powoływać się na te warunki specjalne. Gdy nie jest to możliwe, szczególnie wymagania narodowe powinny być włączone do tekstu normy. Powinny one odnosić się do okoliczności technicznych, a nie do kraju, który może być wymieniony w odsyłaczu. Duża liczba Norm Europejskich powstała w wyniku uznania norm ISO jako norm UE. W przypadku braku Normy Międzynarodowej ISO opracowuje się Normę Europejską EN. 

   Normalizacja obejmuje swym zasięgiem wszystkie dziedziny działalności, a oddziaływanie jej na poprawę wskaźników technicznych, ekonomicznych, organizacyjnych i zapewnienia jakości jest powszechnie uznane na świecie. Ponadto, jest jedną z tych dziedzin działalności gospodarczej, która przy stosunkowo niskich nakładach daje wysokie efekty i przyczynia się do zapewnienia jakości. Normalizacja może jednak mieć różne treści, jeżeli chodzi o zakres i rangę określonego problemu. Może zatem dotyczyć problemów o dużym zasięgu, czy charakterze międzynarodowym, jak np. systemy zapewnienia jakości według norm ISO serii 9000, europejskim wg norm EN serii 29000, krajowym wg norm PN-EN serii 29000, branżowym lub np. zakładowym czy lokalnym, ważnym jednak dla rozwiązania, czy uporządkowania określonego problemu. Normalizacja stwarza duże możliwości nie tylko w wytwarzaniu dóbr, ale także w zakresie usunięcia barier ograniczających swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitałów. Wymaga to jednak dostosowania przepisów i norm polskich, bo w przeciwnym razie wyrobów krajowych nie będzie na rynkach Unii Europejskiej. Chłodnictwo i klimatyzacja należy do tych branż, których wymagania muszą być zgodne z wymaganiami Norm Europejskich EN i Norm Międzynarodowych ISO, szczególnie w takich zakresach jak zdrowie, bezpieczeństwo i ochrona środowiska. Szczególnego znaczenia nabiera normalizacja w projektowaniu, budowie i eksploatacji urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych, co daje znaczące i różnorodne korzyści. Można przyjąć, że korzyści z normalizacji występują zwykle w trzech zakresach: 
   - projektowania (prace projektowe/konstrukcyjno-technologiczne), przez m. in. lepsze wykorzystanie projektantów/konstruktorów, technologów do prac koncepcyjnych przez odciążenie ich od opracowań powtarzalnych objętych normami, instrukcjami, katalogami, typizacyjno-unifikacyjnymi itp.; 
   - produkcji, przez m. in. zmniejszenie kosztów pracochłonności, materiałochłonności, asortymentu części i zespołów typowych i specjalnych, bardziej postępowe formy organizacji produkcji, nowoczesnych technologii, aktywnych metod kontroli jakości itp.; 
   - eksploatacji, przez m. in. wyższą jakość eksploatowanych urządzeń, ich eksploatacji i remontów, zmniejszenie zapasów i kosztów oraz czasu trwania remontów, dzięki możliwości wymiany części i całych zespołów typowych itp. 
środa, 07 grudnia 2011
klimatyzacja parametry komfortu
Stosowanie klimatyzacji w celu utrzymania odpowiednich parametrów komfortu klimatycznego w budynkach prowadzi w efekcie do znaczącego wzrostu zużycia energii elektrycznej, co w konsekwencji ma niekorzystny wpływ na środowisko. Szczyt zużycia energii chłodniczej przypada przeważnie na godziny użytkowania obiektu, zwiększając łączne zapotrzebowanie mocy elektrycznej. Instalacja podnosi koszty inwestycyjne, wymaga prowadzenia częstych czynności obsługowych zwiększających koszty eksploatacyjne klimatyzacji. Z tego też względu poszukuje się rozwiązań umożliwiających obniżenie obciążenia cieplnego budynku. Pozwala to, bądź na całkowite wyeliminowanie urządzeń klimatyzacyjnych, bądź znaczną redukcję wydajności chłodniczej zmniejszając tym samym koszty inwestycyjne i eksploatacyjne klimatyzacji. Dąży się do obniżenia wewnętrznych zysków ciepła poprzez stosowanie energooszczędnego oświetlenia, czy urządzeń o niskim zużyciu energii. Podobnie, ograniczenia dotyczą nasłonecznienia przez wykorzystanie okien o niskim współczynniku przepuszczalności promieniowania słonecznego oraz zastosowanie inteligentnych urządzeń przeciwsłonecznych. 
 Podstawowym kryterium klimatyzacja Warszawa pozwalającym na ocenę poprawności rozwiązania wentylacji mechanicznej nocnej jest zużycie energii elektrycznej do napędu wentylatorów w stosunku do oszczędności energii wykorzystywanej do produkcji i dystrybucji chłodu. Jak wykazano w przykładzie, zużycie energii elektrycznej nie jest odwrotnie proporcjonalne do strumienia wentylacji nocnej, jego optymalna wartość dla konkretnych warunków kształtowała się na poziomie 4 m3/hm2 posadzki (około 1,3 w/h). 

niedziela, 02 października 2011
barwy kampanii
Ostatnie prognozy wyborcze rzeczywiscie sprawiaja pozor wyrownanej , zacieklej walki wyborczej. Taka sytuacja jest na reke PO, ktora nigdy jeszcze nie umiala porwac ludzi swoja kampania wyborcza, a wiec stara sie ich zmobilizowac widmem kaczyzmu i powrotu PiS do władzy.
Ile warte sa polskie prognozy polityczne wiemy z doswiadczenia. Ich wyglad jest nieodlacznie zwiazany z zamowieniem politycznym na ktore powstaja.
TVN niezle laduje do pieca aby podniesc temperature kampanii wyborczej.
Przedstawianie polskiej demokracji jako systemu politycznego, w ktorym po nieprawomyslnym przebiegu wyborow, opozycji groza przesladowania, procesy pokazowe i wiezienie, swiadczy o niskiej wiarze Pana Redaktora we wlasne demokratyczne panstwo.
Wedlug tej teorii najwiekszym niebezpieczenstwem dla demokracji w Polsce sa wolne wybory. Optymalnym wyjsciem z sytuacji, niestety w obecnym momencie nie do przeprowadzenia, byloby ich zawieszenie, az ciemny lud zmadrzeje.
Nie jestem zwolennikiem PiS-u. Na co sie jednak od lat uskarzam, to jest ubogosc oferty politycznej PO. Poraz kolejny najlepszym argumentem w kampanii wyborczej PO jest PiS.
Gdyby PiS-u nie bylo to PO musialo by go wymyslec, bo strach przed nim, jest jedynym czynnikiem, ktory nadaje sens politycznej egzystencji PO.
Podziwiam Pana Redaktora za to, ze jeszcze wciaz ma ochote dosypywac strachu do jedynej PO-owskiej lokomotywy wyborczej, jaka jest obawa przed rzadami PiS-u.
poniedziałek, 22 sierpnia 2011
klimatyzacja w samochodach
Instalacje klimatyzacyjne samochodowe (zwane często MAC - Mobile Air Conditioning) do początku lat dziewięćdziesiątych były produkowane z zastosowaniem CFC R 12 jako czynnika ziębniczego, a następnie stopniowo zostały zastąpione układami z HFC R 134a. 
   Obecnie szacuje się, że 25% do nawet 40% emisji związków z grupy fluorowanych węglowodorów jest powodowane emisją czynnika R 134a z układów klimatyzacyjnych pojazdów samochodowych, co skłania do podjęcia działań w celu wyeliminowania R 134a w pierwszej kolejności z tej grupy zastosowań. 
   Prowadzone prace badawcze wskazują, że racjonalnym nowym czynnikiem ziębniczym, który spełniałby kryteria ekologiczne, może być dwutlenek węgla. Zastosowanie tego ziębnika wymaga jednak istotnej zmiany instalacji stosowanych obecnie w samochodach i oprzyrządowania warsztatów naprawczych. Ocena ekologiczna zastosowania nowego płynu jako czynnika ziębniczego nie może jedynie polegać na ocenie jego bezpośredniego wpływu na środowisko, ale musi także uwzględniać oddziaływanie pośrednie wynikające ze zużycia paliwa do napędu samochodu wyposażonego w dany układ klimatyzacyjny. 

Rozwój układów klimatyzacyjnych w pojazdach samochodowych na świecie i w Polsce 
   Systemy klimatyzacji stosowane w pojazdach samochodowych budowane są jako sprężarkowe urządzenia ziębnicze, w których powietrze klimatyzacyjne jest oziębiane bezpośrednio w parowaczu, który zazwyczaj jest zlokalizowany w kabinie samochodu. Skraplacz jest chłodzony powietrzem zewnętrznym i typowo jest montowany w samochodzie przed chłodnicą płynu chłodzącego silnik napędowy. Sprężarka ziębnicza jest najczęściej typu dławnicowego w celu umożliwienia jej napędu z silnika napędowego poprzez układ kół pasowych. Poszczególne elementy systemu ziębniczo-klimatyzacyjnego są mocowane do różnych elementów nadwozia (parowacz, skraplacz, osprzęt) oraz silnika (sprężarka), co powoduje ich wzajemne przemieszczanie się i drgania z różną amplitudą i częstotliwością. W efekcie takiego rozmieszczenia poszczególnych elementów układu ziębniczego konieczne jest stosowanie pomiędzy nimi odcinków przewodów elastycznych. Schematycznie urządzenie klimatyzacyjne samochodu osobowego pokazano na rysunku. 
   Oszacowanie udziału samochodów wyposażonych w układy klimatyzacyjne w samochodach nowo produkowanych możliwe jest poprzez zestawienie produkcji nowych samochodów i wielkości produkcji systemów klimatyzacyjnych. Zestawienie globalnej produkcji samochodów i układów klimatyzacyjnych wraz z danymi dla Polski pokazano w tabeli . Zaokrąglenia udziału procentowego w poszczególnych rejonach wynikają z próby uwzględnienia eksportu/importu samochodowych urządzeń klimatyzacyjnych. 
czwartek, 28 lipca 2011
kontrola czystości klimatyzacji
Choć obecnie nadal brakuje jednolitych międzynarodowych wytycznych lub norm zalecających dopuszczalne poziomy zanieczyszczenia i częstotliwość czyszczenia instalacji klimatyzacji, konieczność regularnego oczyszczania instalacji jest tak dla wszystkich oczywista, że nie potrzeba zachęcać do utrzymywania instalacji w dobrym stanie higienicznym. 
   Niestety, w Polsce, nie powstały dotychczas żadne wytyczne ani normy zalecające oczyszczania instalacji klimatyzacji i wentylacji, normujące częstotliwość oraz metody przeprowadzania kontroli, a także sposoby usuwania zanieczyszczeń z przewodów i centrali klimatyzacyjnych. Istnieją jedynie ogólne zalecenia dotyczące utrzymania instalacji w czystości. 
   Te właśnie przesłanki stały się podstawą do przedstawienia w rozpoczynającym się właśnie cyklu artykułów zagadnień związanych z zagrożeniem dla zdrowia ludzi, pojawiającym się wraz z istnieniem w budynku zanieczyszczonych pyłami i drobnoustrojami instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz metodami kontroli czystości instalacji, a w kolejnych artykułach, stanu prawnego dotyczącego tego zagadnienia, jak również - sposobów postępowania i przeciwdziałania takim sytuacjom. 

   W normie europejskiej EN 13018 "Non-destructive testing-Visual testing-General Principles" badania wizualne (wzrokowe) zostały podzielone na: 
 badania bezpośrednie (badania, w których istnieje nieprzerwana ścieżka optyczna od oka obserwatora do obszaru badanego), 
 badania zdalne (badania, w których ścieżka optyczna od oka obserwatora do obiektu badanego jest przerwana). 

   Na rys. 1 przedstawiono podział badań wizualnych zgodnie z zaleceniami zawartymi w normie EN 13018. 

 
Rys. 1. Podział badań wizualnych według EN 13018  

   W celu skontrolowania stanu higienicznego (rozumianego jedynie jako czystość pyłowa przewodów wentylacyjnych) wnętrza instalacji klimatyzacji w praktyce wykorzystuje się następujące metody: 
 kontrola wzrokowa z zastosowaniem specjalnych przyrządów oraz urządzeń do rejestracji np. skuteczności wykonywanego czyszczenia, 
 kontrola wzrokowa przeprowadzana przez wyspecjalizowanego inspektora, który podczas pracy korzysta z tzw. wizualnej skali czystości (zestawu zdjęć z widoczną w przekroju grubością warstwy pyłu, opisanych za pomocą gęstości powierzchniowej nagromadzonych zanieczyszczeń, służących do wizualnego porównania z rzeczywistym stanem instalacji). 
   Do kontroli czystości użytkowanych instalacji wykorzystuje się pierwszą z metod. Ocenę stanu instalacji nowych, oddawanych do użytkowania, można przeprowadzić za pomocą obu wymienionych metod. A zatem kontrola z zastosowaniem wizualnej skali czystości jest zalecana jedynie w przypadku nowych instalacji. 
sobota, 02 lipca 2011
energooszczędne układy klimatyzacji
Wyzwaniem w kształtowaniu niskoenergetycznych budynków staje się zmniejszenie potrzeby wykorzystania energochłonnych systemów klimatyzacyjnych i stworzenie bardziej atrakcyjnej alternatywy, w sensie nie tylko ekonomiczno-energetycznym, ale także ekologicznym i użytkowym. Ważne miejsce zajmuje strategia oparta na maksymalnym wykorzystaniu naturalnego chłodzenia i wentylacji. Przypomnijmy krótko, że udział w zmniejszeniu energochłonności budynku mogą mieć przeszklone atria, podwójne ściany wentylowane, kominy słoneczne, wreszcie otwierane, odpowiednio usytuowane okna, które służą wentylacji poprzecznej lub wyporowej. Strategia pasywnego chłodzenia z wykorzystaniem masy termicznej i elementów ochrony przeciwsłonecznej ma również swój istotny udział.
 Złożoność przestrzenna i różnorodność procesów użytkowych zachodzących w budynku, a także nagromadzenie użytkowników powodują, że naturalne chłodzenie i wentylowanie biur może być niewystarczające. Wynika to nie tylko z powodu trudności uzyskania komfortowych warunków termicznych, ale także odpowiedniej jakości powietrza (warunków higienicznych), a także warunków bezpieczeństwa pożarowego. Z tego powodu obiekty wymagają dodatkowych rozwiązań, w postaci urządzeń i infrastruktury technicznej. 

    Jeszcze jednym czynnikiem, czyniącym problematykę niezmiernie interesującą są niejako warunki wstępne udanej strategii chłodzenia i wentylowania budynków niskoenergetycznych. Należą do nich zagadnienia projektowe, jak m.in.: optymalne proporcje powierzchni zewnętrznej budynku do kubatury budynku, odpowiednia geometria bryły budynku i jego orientacja względem wiatru i słońca, wykorzystanie zagospodarowania otoczenia, np. cech morfologicznych bądź zieleni, strefowanie termiczne przestrzeni wewnętrznej. Po wtóre, odpowiednie zastosowanie elementów materiałowych, jak izolacja termiczna, technologia szklenia i wreszcie odpowiednia strategia użytkowania, zapobiegająca niepożądanemu przegrzewaniu lub wychładzaniu wnętrz, a także wykorzystanie sprzętu niskoenergetycznego, jak np. niskotemperaturowego oświetlenia sztucznego lub monitorów w technologii LCD o zredukowanej emisji ciepła do otoczenia.

    Jest to niewielki budynek o powierzchni użytkowej 2180 m2 mieszczący głównie biura. Ponadto znajduje się tu warsztat, kantyna, recepcja i pokoje seminaryjne (rys. 1). W celu maksymalnej redukcji mostków termicznych, budynek zaprojektowano jako prostą, zwartą bryłę. Stosunek powierzchni zewnętrznej do kubatury wynosi 0,36 m2/m3. Plan budynku rozciągnięto na osi wschód zachód. Niekorzystne ze względu na przegrzewanie się wnętrz, elewacje wschodnia i zachodnia zostały w ten sposób relatywne zmniejszone. Najbardziej niekorzystną w tym aspekcie, elewację zachodnią, praktycznie wyeliminowano, zakrzywiając od tej strony obrys rzutu obiektu. Z kolei uzyskano relatywnie większe powierzchnie elewacji północnej i południowej. Od tych stron rozmieszczono powierzchnie biurowe. Takie rozmieszczenie jest korzystne nie tylko ze względu na zmniejszenie zagrożenia przegrzewania się wnętrza, ale zwiększa udział efektywnego wykorzystania światła naturalnego, a także pozwala od południa na pasywne wykorzystanie energii słonecznej w przestrzeni wewnętrznej. Wykorzystywana jest w tym budynku wentylacja poprzeczno-wyporowa. Wentylacja ta może odbywać się dzięki zestawieniu otwieranych i automatycznie sterowanych górnych paneli w dwudzielnych oknach, z panelami w centralnie umieszczonym świetliku dachowym. Powietrze na zasadzie termosyfonu wprowadzane jest przez okna do wnętrza, po czym unosi się i zostaje wyprowadzone w górnej partii budynku. Otwierane górne panele okien służą też strategii wietrzenia nocnego, wpuszczając chłodne powietrze, które akumulowane jest w masie termicznej obiektu. Eliminacji efektu niekontrolowanej wentylacji sprzyja zastosowanie izolacji termicznej o bardzo niskim współczynniku u wynoszącym odpowiednio dla ścian i dachu: 0,15 W/m2K i 0,12 W/m2K. Potrójnie szklone i wypełnione kryptonem szyby okien mają wartość u = 0,5 W/m2K. Okna od strony nasłonecznionej zostały wyposażone w żaluzje.

    W budynku zastosowano aktywny system wentylacji. Został zaprojektowano głównie z myślą o uzyskaniu komfortu higienicznego, zapewniając w założeniu wymianę powietrza 1/h-1. System ten składa się z podziemnego wymiennika ciepła, systemu odzysku ciepła i kilku wodno-powietrznych wymienników ciepła. Te ostatnie zasilane są słonecznym systemem cieplnym złożonym z kolektorów słonecznych o powierzchni całkowitej 64 m2, zbiornika ciepła - 87 m3 i systemu kogeneracyjnego (12,3 kWel.).
poniedziałek, 30 maja 2011
centrala wentylacyjna
Dane techniczne centrali wentylacyjnej:
Rodzaj wymiennika ciepła:krzyżowy
Wentylatory:dwa wentylatory (na wlocie i wylocie) o napędzie bezpośrednim z aerodynamicznymi łopatkami kierowanymi do tyłu, napędzane silnikami elektrycznymi z elektroniczną komutacją umożliwiającą bezstratną regulację wydajności
Nagrzewnica:elektryczna z kontrolą temperatury i zabezpieczeniem termicznym lub opcjonalnie nagrzewnica wodna; dla central RK-8000-UPE-6.0 i RK-10000-UPE-6.0 w standardzie nagrzewnica wodna, opcjonalnie elektryczna
Filtry powietrza:dwa filtry powietrza świeżego i wywiewnego wielokrotnego użytku, klasy G3 i G4
Obudowa:z profili aluminiowych i blachy alucynkowej, z powierzchniami izolowanymi termicznie i akustycznie wełną szklaną zabezpieczoną trwałą powłoką z tkaniny szklanej
Automatyka:zdalne sterowanie przewodowe z regulacją wydajności i temp., z funkcjami: dogrzania, sterowania obejściem, Turbo, Ekono, zewnętrzne ON/OFF lub opcjonalnie sterownik Digital z wyświetlaczem graficznym i programatorem czasowym
Wydajność [m³/h]:4000
Rozstaw płyt wymiennika [mm]:4,5
Spręż dyspozycyjny [Pa]:157
Sprawność odzysku [%]:64-70
Poziom hałasu [dB(A)]:76
Napięcie [V]:400
Natężenie prądu bez nagrzewnicy [A]:3 x 3,80
Natężenie prądu z nagrzewnicą [A]:3 x 35,10
Zabezpieczenie nadprądowe:S193 50C
Pobór mocy bez nagrzewnicy [kW]:2,0
Moc nagrzewnicy elektrycznej [kW]:21,6
Moc nagrzewnicy wodnej [kW]:28,4
Długość [mm]:2050
Szerokość [mm]:660
Wysokość [mm]:1000
Masa [kg]:212
Wymiary króćców przyłączeniowych [mm]:630/315
Grubość izolacji [mm]:30
Sposób montażu:pionowy
Wyposażenie dodatkowe:wymienna klapa z obejściem wymiennika, sterowanym przepustnicą z siłownikiem elektrycznym
Gwarancja:12 miesięcy
Normy, certyfikaty, aprobaty:Certyfikat CE, Certyfikat B, Atest Higieniczny PZH HK/P/0472/01/2003





SP, SPE i SPPE
niedziela, 22 maja 2011
wentylator dachowy

Wentylatory SMART są przeznaczone do wentylacji ogólnej budynków. Są przeznaczone do przetłaczania powietrza suchego o maksymalnej temperaturze + 60 oC, o zapyleniu nie większym niż 0,3 g/m3, bez zanieczyszczeń lepkich, żrących lub stwarzających zagrożenie wybuchem. Rodzina wentylatorów SMART liczy osiem wielkości o mocach silników od 0,37 kW do 7,5 kW i maksymalnej wydajności 27500 m3/h.

Dane techniczne:
Zastosowanie:przemysłowe standardowe
Rodzaj:promieniowy dachowy
Nazwa:SMART-160
Wydajność [m³/h]:1900
Ciśnienie statyczne [Pa]:970
Prędkość obrotowa [1/min.]:3000
Temperatura pracy [°C]:maks. +60
Masa [kg]:20
Głośność [dB(A)]:53-76 w odl. 5 m (wartości dla wentylatorów posadowionych na tłumiącej podstawie dachowej TPD-N lub TPDC-N firmy KLIMAWENT)
Napięcie [V]:230
Wymiary (wys./śred.) [mm]:607/540
Średnica otworu wentylacyjnego [mm]:160
Częstotliwość [Hz]:50
Moc silnika [kW]:0,55
Stopień ochrony:IP54
Gwarancja:rok
Normy, certyfikaty, aprobaty:Certyfikat CE
Opis:
wentylator dachowy promieniowy z kopułą z tworzywa sztucznego, standardowo w kolorze jasnoszarym; stosowany do wentylacji ogólnej budynków, do przetłaczania powietrza suchego o zapyleniu ≤ 0,3 g/m³, bez zanieczyszczeń lepkich, żrących i mających właściwości wybuchowe
niedziela, 08 maja 2011
klimatyzacja VRV

Osoby chcące założyć klimatyzację w swoim  biurze stają przed problemem umieszczenia jednostek zewnętrznych, gdy biuro jest niewielkie, lub posiada własny balkon, możemy zastosować klimatyzator split, jednostkę umieścić na balkonie, daszku, w garażu. Zdarza się że problemem jest długość trasy freonowej, ale dobre klimatyzatory maja możliwość prowadzenia tras freonowych nawet do 70m.

Większym problemem jest  gdy chcemy klimatyzować, kilkanaście, kilkadziesiąt pomieszczeń. Rozwiązaniem które sprawdza się doskonale w takim przypadku to system VRV – jest to inteligentny system klimatyzacyjny, gdzie do jednej jednostki zewnętrznej można podłączyć do 64 jednostek wewnętrznych. Klimatyzacja za pomocą umożliwia nam  precyzyjną kontrolę temperatury w każdym pomieszczeniu przy wysokiej efektywności energetycznej.  Wielką zaletą tego systemu klimatyzacji jest szeroki zakresie temperatur w jakim może on pracować, oraz niska emisja hałasu jednostek zewnętrznych. Do dyspozycji mamy 13 różnych modeli jednostek wewnętrznych w 75  wariantach.  System jest niezwykle elastyczny, maksymalna długość przewodów to 165m, a całkowita długość przewodów to 1000 m. Średnica rur to maksymalnie 41,3mm i 34,9mm, więc można je prowadzić nawet niewielkimi szachtami, co najważniejsze instalacja nie musi być prowadzona ze spadkiem. Agregaty systemów klimatyzacji VRV III produkowane są obecnie w wielkościach 5÷54 HP o nominalnej wydajności od 14 do 160 kW.  Systemklimatyzacji pozwala obciążać jednostkami wewnętrznymi w zakresie  od 50 aż do 200%. Jest to duży przełom w zakresie oszczędności energii, ponieważ zakładając dużą dynamikę działania systemu z bezpośrednim odparowaniem oraz współczynnik jednoczesności działania, można jednym systemem zasilić w chłód oraz w ciepło budynek o powierzchni nawet do 3200 m2. Tak wysoki wynik został osiągnięty m.in. przez zastosowanie wysoko-ciśnieniowej sprężarki typu SCROLL serii G produkcji firmy DAIKIN  która teraz pracuje znacznie ciszej i efektywniej niż standardowe sprężarki klimatyzacji.

Ze względu na niewielkie wymiary instalacji oraz agregatu system klimatyzacji VRV, to doskonałe rozwiązanie na klimatyzację dla budynków już istniejących, zabytkowych, sprawdza się także w budynkach nowo powstających. Nie wymaga pomieszczenia na maszynownie, pompownie, dużych przekrojów rur, przebić. Czynnikiem chłodzącym jest freon R410, wiec nie ma zagrożenia że w przypadku rozszczelnienia układu, pomieszczenia zostaną zalane wodą lub glikolem.

VRV – Variable Refrigerant Volume firmy DAIKIN jest alternatywą dla technologii tradycyjnych opartych o klimatyzację na wodzie lodowej. System zdecentralizowany eliminuje niedogodności systemów tradycyjnych i tworzy nowy sposób myślenia dla inżynierów, projektantów lub nabywców tego systemu.

Znajduje on zastosowanie zarówno w pomieszczeniach biurowych, eleganckich sklepach pokoi hotelowych, jak i w apartamentowcach czy serwerowniach. VRV DAIKIN jest systemem modułowym, którego budowa opiera się na zasadzie: jeden moduł zewnętrzny może współpracować z 20 jednostkami wewnętrznymi.

System klimatyzacji VRV III generacji dostępny jest w postaci systemów: tylko chłodzenie, pompy ciepła i z odzyskiem ciepła, oraz system z odzyskiem ciepła chłodzony wodą   (doskonale nadaje się do budynków zabytkowych, gdzie nie można umieścić j. zewnętrzne na dachu budynku)
VRV III to system o małej bezwładności, w którym w jednym obiegu chłodniczym może pracować od 1  do 64 jednostek wewnętrznych.
W przypadku, gdy jednostka zewnętrzna jest zlokalizowana powyżej jednostek wewnętrznych, różnica wysokości wynosi standardowo 50 m. Może ona zostać zwiększona do 90 m, to pozwala na zastosowanie go nawet w najwyższych budynkach.
W przypadku, gdy jednostka zewnętrzna klimatyzacji jest zlokalizowana poniżej jednostek wewnętrznych, różnica wysokości wynosi standardowo 40 m. Możliwa jest różnica wysokości do maksymalnie 90 m.
Za pierwszym odgałęzieniem, różnica pomiędzy największą długością rur a najmniejszą długością rur może wynosić maksymalnie 40m pod warunkiem, że największa długość rur wynosi maksymalnie 90 m.
System klimatyzacji VRV III z łatwością można przystosować do zmian układu pomieszczeń, a także istnieje możliwość rozbudowy systemu o dodatkowe jednostki wewnętrzne aż do poziomu 200% wydajności dla pojedynczego agregatu zewnętrznego. Systemy VRV możemy stosować nie tylko do klimatyzacji. System VRV III w wersji pompa ciepła mogą stanowić jedyne ogrzewanie budynków, co jest szczególnie przydatne, gdy do ogrzewania budynku nie mamy innych mediów.  Firma DAIKIN gwarantuje, że układy grzewcze VRV działają bezproblemowo ogrzewając pomieszczenia nawet wtedy, gdy temp na zewnątrz dochodzi do -20°C, dla agregatów w wersji cold region ta temperatura to nawet -25°C.

 
1 , 2